در عصر همه چیز به تدریج هوشمند است ، تولید ربات ها با عملکردهای مختلف ، مانند ربات خانوادگی و غیره ، زندگی افراد&# 39 را تغییر داده است. حتی برخی می گویند که در آینده ای نزدیک ، ربات ها بر انسان ها حکومت خواهند کرد. در واقع ، این دیدگاه قابل قبول نیست. هر چقدر هم اکنون ربات ها باهوش شوند ، نمی توانند از مغز انسان پیشی بگیرند. زیرا پتانسیل مغز انسان بی نهایت است و این بیشترین تفاوت بین روبات ها و انسان ها است.
اما اگر از منظر تفکر ، اینکه آیا ربات توانایی تفکر مستقل یا آگاهی مستقل برای قضاوت درباره توسعه ربات را دارد ، باید بگوییم که اساساً هیچ پیشرفتی ندارد. این&# 39 مشخص نیست که چگونه مغز انسان در وهله اول کار می کند ، چه رسد به اینکه چگونه یک مغز ماشین درست کند. اگرچه توسعه یادگیری ماشینی و فناوری هوش مصنوعی همچنان به پیشرفتهایی دست می یابد ، اما حالت مورد اعتماد آنها هنوز&است ؛ حالت معنوی&؛ توسط انسان داده شده است.
انسان تمام مشکلاتی را که احتمالاً روبات با آن روبرو خواهد شد ، تجزیه و تحلیل می کند ، و سپس راه حل را حل می کند ، یا مکانیسم قضاوت را به دستگاه می دهد تا بتواند متناسب با شرایط خود قضاوت کند. اما هنگامی که مشکلات پیش روی یک ربات از چهارچوب تصادفات انسانی فراتر رود ، دیگر هیچ کاری از دست یک ربات بر نمی آید. حتی پیشرفته ترین ربات جاروبرقی نیز نمی تواند جداول را جابجا کند. به این ترتیب ، فقط اینکه ربات و دوره سه پادشاهی گاوهای چوبی و اسب ها هیچ تفاوتی اساسی ندارند ، به عنوان یک ماشین هوشمند هستند. زندگی هوشمند نیست.