در سطح بین المللی، ربات تلفن همراه مرکب موما (دستکاری کننده تلفن همراه) نامیده می شود که عمدتاً از یک شاسی AMR، بازوی رباتیک مشارکتی، بینایی، و اثرات نهایی مربوطه تشکیل شده است. شاسی AMR به ربات تلفن همراه مرکب توانایی حرکت انعطاف پذیر را می دهد و بینایی ادراک چشم را می دهد. بازوی ربات و اثر دهنده نهایی مربوطه به ربات متحرک مرکب این توانایی را می دهند که عمل کند.
از نظر شو ژن ضروری ترین نقطه ربات تلفن همراه مرکب این است که نزدیک ترین نقطه به حالت انسان است. ماژول های لیدار و بینایی ساخته شده در شاسی و بازوی روباتیک «چشم» آن را تشکیل می دهند و بازوی رباتیک به آن اجازه می دهد تا توانایی عملیاتی عمومی «دست» را داشته باشد، شاسی باعث می شود که مانند یک «پا» حرکت کند که مستقیماً منجر به این نتیجه می شود که روبات های تلفن همراه سنتی به طور کلی تنها ۳ درجه آزادی دارند، در حالی که روبات های متحرک مرکب با ابزارهای پایانی مختلف می توانند ۹ درجه آزادی فوق را داشته باشند.
در واقع ربات تلفن همراه مرکب با استفاده از بازوی مکانیکی + دید، در مقایسه با یک شاسی متحرک و بازوی مکانیکی، دسترسی به محدوده کاری ربات را تا حد زیادی افزایش می دهد و می تواند در مناسبت های بیشتری اعمال شود.
در حال حاضر سناریوهای کاربرد اصلی ربات های سیار مرکب به دو دسته میدان تولید صنعتی و عملیات بازرسی هوشمند و میدان نگهداری تقسیم می شوند.
در فرایند تولید ساخت الکترونیکی دقیق که توسط نیمه هادی ها نشان داده می شود، مواد در حال گردش هستند. ربات تلفن همراه مرکب عمدتاً از بازوهای رباتیک مشارکتی کوچک و سبک لود شده استفاده می کند که کارایی، تداوم، دقت، انعطاف پذیری و ایمنی بالایی دارند، می تواند با افراد در کارگاه کار کند تا به یک راه حل هوشمند تبدیل شود که عملکردهای caching مواد، دست زدن، بارگیری و تخلیه را یکپارچه می کند. در این سناریو ربات سیار مرکب می تواند جایگزین بیشتر کارهای خسته کننده مانند حمل و نقل و بارگیری و تخلیه شود.